10 Kasım: Atatürk'ü Sevgiyle Anıyoruz

Bilge Öğretmen, bugün herkes neden bu kadar sessiz? Bayrağımız da direğin ortasında. Bugün 10 Kasım, Pıtır. Bugün Atatürk'ü anıyoruz. Anmak, sevdiğimiz birini saygıyla hatırlamak demek. Fotoğraftaki o mu? Bu fotoğraftaki Mustafa Kemal Atatürk. Türkiye Cumhuriyeti'ni o kurdu. Ülkemizin ilk cumhurbaşkanıydı.

Atatürk de bir zamanlar çocuk muydu? Elbette. Mustafa adında, okulu çok seven bir çocuktu. Selanik şehrinde doğdu. Matematik dersinde o kadar başarılıydı ki öğretmeni ona bir isim daha verdi: Kemal. Olgun ve mükemmel demek. Matematik. Benim de en sevdiğim şey sayılar. Ben de okulu seviyorum. Bir gün ben de çok şey öğreneceğim.

Atatürk çocukları çok severdi. Çocuklara bir bayram armağan etti: 23 Nisan. Çocuk bayramı! Balonlar, şarkılar, gösteriler... Bu bayramı her yıl dünyanın dört bir yanından gelen çocuklarla birlikte kutlarız.

Atatürk okumayı ve öğrenmeyi çok severdi. Çok kitap okurdu. Bugün kullandığımız harfleri herkesin öğrenmesini istedi. Tahtanın başına geçip harfleri kendisi öğretti. Bu yüzden ona Başöğretmen deriz. Ülkemizin her yerinde okullar açılmasını istedi. Çünkü okuyan çocuklar ülkeyi ileriye taşır. Başöğretmen mi? Senin de öğretmenin gibi mi? Bütün öğretmenlerin öğretmeni gibi.

Atatürk ağaçları ve doğayı da çok severdi. Kurak topraklara fidanlar diktirdi, ormanlar yetiştirdi. Ağaç dikmek güzel. Bir fidan büyüyünce herkese gölge olur. Ben de bir fidan dikebilirim. Cevizlerimden biri de ağaç olur.

Her yıl 10 Kasım'da saat dokuzu beş geçe herkes bir an durur. Arabalar durur, insanlar durur ve sessizce onu düşünür. Haydi, biz de dimdik duralım. Sen de bizimle dur.

Hiç kıpırdamadım. İçimden teşekkür ettim.

Bilge Öğretmen, biz onu başka nasıl hatırlayabiliriz? Okuyarak, öğrenerek. Ağaç dikerek. Birbirimize iyi davranarak ve ülkemizi severek. Ben her gün yeni bir şey öğreneceğim. Böylece onu hep hatırlayacağım. Ben de kitaplarımı düzenli tutacağım. Ve okuyacağım. Ne güzel. Atatürk'ü saygıyla ve sevgiyle anıyoruz.